கடவுள் என்பவர் எங்கு இருக்கிறார் என்று தேடிய பக்தனுக்கு, 'நம்பிக்கையே கடவுள்' என்பதை உணர்த்தும் ஒரு அழகான ஆன்மீகக் கதை இது.
ஒரு பக்தன், "கடவுளை நேரில் பார்க்க வேண்டும்" என்று தினமும் தீவிரமாக வேண்டினான். அவனது தீவிர பக்தியைக் கண்டு மனம் இரங்கிய கடவுள், ஒரு நாள் அவனது கனவில் தோன்றி, "நாளை நான் உன்னைச் சந்திக்க உன் வீட்டிற்கு வருகிறேன்" என்று கூறி மறைந்தார்.
மகிழ்ச்சியின் உச்சிக்குச் சென்ற அந்த பக்தன், கடவுளை மிகச் சிறப்பாக வரவேற்க வீட்டை அலங்கரித்து, பலகாரங்களைச் செய்து காத்திருந்தான்.
அப்போது, அவனது வீட்டு வாசலில் ஒரு ஏழை முதியவர் வந்து, "மிகவும் பசியாக இருக்கிறது, சாப்பிட ஏதாவது கொடுங்கள்" என்று கேட்டார். அதற்கு அந்த பக்தன், "இன்று எனக்கு மிக முக்கியமான விருந்தினர் வருகிறார், நீ இப்போதே கிளம்பு" என்று முதியவரைத் துரத்திவிட்டான்.
சிறிது நேரம் கழித்து, ஒரு காயமடைந்த நாய் வாசல் வழியே வந்தது. அதற்கு மருந்து போடுவதற்குப் பதிலாக, அதையும் அடித்து விரட்டினான்.
மாலை வரை காத்திருந்தும் கடவுள் வரவில்லை. கவலையுடன் உறங்கச் சென்ற அவனது கனவில் மீண்டும் தோன்றிய கடவுள், "நான் இன்று உன் வீட்டிற்கு மூன்று முறை வந்தேன்" என்றார்.
ஆச்சரியமடைந்த பக்தன், "நான் நாள் முழுவதும் காத்திருந்தேனே, எப்போது வந்தீர்கள்?" என்று கேட்டான்.
அதற்கு கடவுள், "முதலில் பசியோடு வந்த முதியவராக வந்து உணவு கேட்டேன், நீ என்னை துரத்தினாய். காயமடைந்த நாயாக வந்து உதவி கேட்டேன், அதையும் அடித்து விரட்டினாய். கடைசியாக, மாலையில் உதவி கேட்டு வந்த ஏழைப் பெண்ணிடம் நீ கடுமையாக நடந்து கொண்டாய். என்னைத் தேடி எங்கும் அலையாதே! அன்பாகப் பங்கிட்டுக் கொள்ளும் மனிதர்களின் வடிவிலேயே நான் இருக்கிறேன்" என்று கூறி மறைந்தார்.
நீதி: சக மனிதர்களிடம் காட்டும் அன்பும், கருணையுமே உண்மையான கடவுள் பக்தியாகும்.