मी पँथर पत्रकार चंद्रकांत जगधने. दिनांक १८ एप्रिल २०२६ रोजी राहुरी येथे बाळासाहेब आंबेडकर यांची सभा आयोजित करण्यात आली होती. ही सभा केवळ एक राजकीय कार्यक्रम नसून आंबेडकरी चळवळीच्या संघटनशक्ती आणि जनसंपर्क क्षमतेचे एक महत्त्वाचे प्रतिबिंब मानली जाते.
मात्र, प्रत्यक्ष उपस्थिती अपेक्षेपेक्षा कमी असल्याचे चित्र दिसून आले. या परिस्थितीने संघटनात्मक बांधणी, स्थानिक पातळीवरील सक्रियता आणि जनसंपर्क याबाबत आत्मपरीक्षणाची गरज अधोरेखित केली आहे.
सभेतील परिस्थिती पाहता असे स्पष्ट होते की, चळवळीला बळ देण्यासाठी केवळ नेतृत्वावर अवलंबून राहणे पुरेसे नसून, स्थानिक पदाधिकारी आणि कार्यकर्त्यांचा सक्रिय सहभाग अत्यंत आवश्यक आहे. गावपातळीवर संपर्क वाढवणे, जनतेपर्यंत विचार पोहोचवणे आणि सातत्याने सामाजिक कामात सहभागी राहणे ही संघटनात्मक जबाबदारी आहे.
आज अनेक सामाजिक चळवळीसमोर सर्वात मोठे आव्हान म्हणजे जनसंपर्काचा अभाव आणि कार्यकर्त्यांमधील सक्रियतेतील अंतर. यावर मात करण्यासाठी अधिक समन्वय, नियोजन आणि सातत्यपूर्ण कामाची गरज आहे.
समाजातील विविध घटकांनीही केवळ घोषणांपुरते मर्यादित न राहता सामाजिक चळवळींमध्ये सक्रिय सहभाग घेणे आवश्यक आहे. हक्कांसाठी लढणाऱ्या नेतृत्वाला प्रत्यक्ष पाठिंबा देणे ही देखील सामाजिक जबाबदारी आहे.
ही सभा एक संकेत म्हणून पाहिली जाऊ शकते की संघटनात्मक मजबुतीसाठी अधिक जमिनीवरचे काम, संवाद आणि लोकांशी जोडलेली चळवळ आवश्यक आहे.
